Kiła

• Home
• Forum
• Kontakt

Kiła

Kiła, inaczej syfilis to choroba znana ludzkości od zamierzchłych czasów. Prawdopodobnie swoją ekspansję w Europie rozpoczęła wraz z powrotem marynarzy podbijających kontynent amerykański. Zanim wynaleziono skuteczne lekarstwa i odkryto przyczynę choroby, siała postrach i uważana była za karę boską. Do dziś kiła pozostaje jednym z bardziej wstydliwych schorzeń ze wszystkich chorób wenerycznych.

Co wywołuje kiłę?

Kiła to choroba bakteryjna, spowodowana mikroorganizmem bardzo trudnym do zaobserwowania pod mikroskopem w normalnym świetle. Krętek kiły jest bezbarwny i niemal niewidoczny, ale porusza się bardzo szybko, co można zobaczyć oglądając bakterię w ciemnym polu widzenia w roztworze płynu. Krętek znajduje się w wydzielinach płciowych oraz we krwi w pewnym okresie zakażenia, dlatego najczęściej do przeniesienia bakterii dochodzi na drodze kontaktów płciowych i drogą pionową z matki ciężarnej na dziecko.

Kiła-objawy

Objawy kiły nie pojawiają się tuż po zakażeniu. Pierwszym symptomem choroby jest pojawiający się w około 3 tygodnie po kontakcie z osobą chorą objaw pierwotny. Jest to niewielka zmiana o wyglądzie grudki, twardego owrzodzenia lub guzka, która w zależności od typu odbytego stosunku płciowego lokuje się na członku, wargach sromowych, jamie ustnej, gardle lub w kanale odbytu. Zmiana ta jest niebolesna  i dlatego, jeśli wystąpi w trudno dostępnych miejscach może pozostać niezauważona. Objaw pierwotny utrzymuje się około 2- 6 tygodni, a następnie samoistnie zanika. Kiła pierwszorzędowa, jak nazywamy opisany wyżej okres przechodzi w kiłę drugorzędową, trudniejszą do wykrycia. Może ona cechować się występowaniem różnorodnych, niespecyficznym objawów infekcji: bólów głowy, gardła, gorączki, uczucia ogólnego zmęczenia i senności. Najczęstszą jednak przyczyną zgłaszania się pacjentów z kiłą drugorzędową do lekarza jest przewlekła wysypka, często po wewnętrznej stronie dłoni lub stóp czy też na plecach. Wysypka może znikać w jednym miejscu, by pojawić się w innym, dlatego nazwana została zwiewną. Po okresie kiły drugorzędowej (około 2 lat od zakażenia), rozwija się pełnoobjawowa choroba, która powoduje poważne zmiany w układzie nerwowym i sercowo-naczyniowym. Nieleczona kiła może doprowadzić do zgonu.

Leczenie kiły

Kiła jest dzisiaj z powodzeniem leczona przy pomocy antybiotyków. Jeśli nie istnieją przeciwwskazania stosuje się penicylinę, która wykazuje najlepszą skuteczność wobec krętka kiły. Leczenie przeprowadza się na każdym etapie choroby, ale najlepsze efekty daje wdrożenie antybiotyku już przy pojawieniu się pierwszych objawów, zanim dojdzie do nieodwracalnych zmian układowych. Bardzo ważne jest odnalezienie i poinformowanie innych osób, z którymi współżył chory, by przeciąć drogi szerzenia się zakażenia.

Choroby weneryczne, jak kiła, są groźne dla kobiet ciężarnych i dla nienarodzonego dziecka. Obecnie każda przyszła mama przechodzi badanie w kierunku zakażenia kiłą, podczas rutynowego oznaczenia krwi u ginekologa.